صَفَنیا 3

گناه و رهایی اورشلیم

1 وای به حال اورشلیم سرکش، شهر آلوده و ستمگر.

2 به صدای خداوند گوش نمی‌دهد و نصیحت نمی‌پذیرد. به خداوند اعتماد نمی‌کند و از او کمک نمی‌طلبد.

3 حاکمان آن مانند شیرهای غرّان و قضات آن مثل گرگهای گرسنهٔ شب هستند که از شکار خود تا صبح چیزی باقی نمی‌گذارند.

4 انبیای آن خودخواه و فاسد می‌باشند، کاهنانش مقدّسات را بی‌حرمت می‌سازند و از احکام خداوند تجاوز می‌نمایند.

5 خداوند هنوز هم در آن شهر حضور دارد. او عادل و با انصاف است و بی‌عدالتی نمی‌کند. هر بامداد عدالت خود را به مردم نشان می‌دهد، امّا با وجود این، بدکاران با بی‌شرمی به کارهای شرم آور خود ادامه می‌دهند.

6 خداوند می‌فرماید: «من اقوام زیادی را از بین برده‌ام. شهرهایشان را ویران و دیوارها و بُرجهای آنها را خراب کرده‌ام. شهرها متروک و کوچه‌ها خالی شده‌اند و یک نفر هم باقی نمانده است.

7 گفتم شاید مردم از من بترسند و به نصایح من گوش کنند و آنچه به آنها تعلیم داده‌ام، فراموش نکنند، امّا آنها توجّهی نکردند و به کارهای فاسد خود ادامه دادند.»

8 خداوند می‌فرماید: «صبر کنید، روزی که علیه اقوام جهان برخیزم و آنها را محکوم سازم بزودی می‌رسد. من تصمیم گرفته‌ام که تمام ملل و همهٔ سلطنت‌ها را جمع کنم و خشم خود را بر آنها بریزم. تمام دنیا در آتش غیرت من گداخته خواهد شد.

9 «آنگاه به مردم جهان زبان پاک عطا می‌کنم تا فقط نام مرا یاد کنند و تنها مرا بپرستند.

10 قوم پراکندهٔ من از آن‌سوی رودهای حبشه با هدایای خود برای عبادت من خواهند آمد.

11 در آن زمان شما ای قوم من، دیگر از سرکشی‌ها و کارهایی که علیه من کرده‌‌اید، شرمنده نمی‌شوید. تمام مردم متکبّر و خودخواه را از میان شما دور می‌کنم. بعد از آن دیگر در کوه مقدّس من غرور و تکبّر وجود نخواهد داشت.

12 در آنجا کسانی‌که فروتن و متواضع هستند و به من پناه می‌آورند، باقی خواهند ماند.

13 آنهایی که در اسرائیل باقی می‌مانند، دیگر به کارهای زشت دست نمی‌زنند، دروغ نمی‌گویند، فریب نمی‌دهند، بلکه در کامیابی و امنیّت زندگی می‌کنند و کسی نمی‌تواند آنها را بترساند.»

سرود شادمانی

14 ای قوم اسرائیل، سرود بخوانید و شادی کنید!

ای اورشلیم، از صمیم قلب آواز شادمانی را بلند کن!

15 خداوند از مجازات تو صرف نظر کرده

و دشمنانت را شکست داده است.

خداوند، پادشاه اسرائیل، همراه توست

و دیگر از چیزی نخواهی ترسید.

16 در آن روز به صهیون می‌گویند:

«نترس! دلیر و قوی باش!

17 خداوند خدایت با تو می‌باشد؛

قدرت او تو را پیروز خواهد کرد.

خداوند از تو خشنود است.

و در عشق خود به تو زندگی تازه خواهد داد.

او برای تو خواهد سرایید و از تو خرسند خواهد بود.»

18 همچون کسانی که در جشن هستند.

خداوند می‌فرماید:

«من بلایا را از شما دور می‌سازم،

و شما را از پریشانی بیرون می‌آورم.

19 روز جزای کسانی‌که بر تو ظلم کرده‌اند فرا می‌رسد.

مردمان لنگ را نجات می‌دهم

و تبعیدشدگان را به وطنشان بازمی‌گردانم.

ننگشان را به عزّت و افتخار تبدیل می‌کنم

و آن وقت تمام دنیا آنها را تحسین می‌کنند.

20 در آن زمان همهٔ شما را به خانه می‌آورم،

شما را در جهان مشهور می‌سازم

و دوباره شما را کامیاب می‌گردانم.»

این را خداوند فرموده است.

—https://d1b84921e69nmq.cloudfront.net/84/32k/ZEP/3-6df2b45b67c597880d900e397f123bbb.mp3?version_id=181—